Doorgaan naar hoofdcontent

De kanskaart


Time flies when you’re having fun. Het is augustus 2022. Ik zit in de TGV en het is alweer ruim een jaar geleden dat ik gestopt ben met mijn baan na het trekken van de kanskaart. Wat is er veel gebeurd. Ik zoek in deze vakantie de stilte. Om patronen te doorbreken reis ik solo. Ik voel me vrij. Ik beslis in de trein om te beginnen met schrijven. Het blog stond almanakken klaar. Over de afgelopen maanden, mijn ontdekkingsreis, wat me raakt, opent, hoe ik leer te verbinden met m’n hart. Ik krijg eindelijk ruimte voor reflectie, ik schrijf over mijn nieuwe avonturen. Maar eerst even hoe het begon. 

De kanskaart

Na 9,5  jaar werkplezier bij KWF begon het onthechtingsproces. Ik nam afscheid van het warme bad, mooie onderzoeksprojecten, baanbrekende ontwikkelingen, bijzondere verhalen en ontmoetingen uit het veld en de bevlogen lieve en gezellige collega’s. Wat een waardevolle periode uit mijn leven.

In de Corona pandemie 😷 👩🏻‍💻 voelde ik me beperkt 🚫 en ontheemd. Ik kreeg vage fysieke klachten. Ik kwam met mijn waarden vrijheid, inspireren en verbinding in de knel. Toen ik vanuit de organisatie de kanskaart kreeg aangereikt, het verzoek wie met een regeling wilde vertrekken, dacht ik ‘Oh ja dit is mijn kans’. Ik kreeg direct het verlangen om voor een langere tijd op reis te gaan, te investeren in mezelf. Ik vertrok en begon mijn ontdekkingsreis. 

Ik ben ontzettende dankbaar voor mijn tijd bij KWF. Als jonge vrouw van 32 kreeg ik diagnose baarmoederhalskanker, met een marathon New York ✅  in de benen dacht ik dat cheffen we wel. Na de behandelingen, ging het met vallen en opstaan verder. Het leerproces van mezelf ontdekken, grenzen verleggen en aangeven was begonnen. 

Het is jaren geleden en ik merk dat ik door deze ervaringen ook groei. Ik blijf gretig leren over vitaliteit. Hoe ik intune, contact met mijn bron maak, rust en doorsjees, schakel tussen hoofd, hart en lijf. 

Dankbaarheid 🙏🏻 

Bij KWF leerde ik veel over emoties, dat kwetsbaar zijn mag. Ik kwam dichterbij m’n hart. Met mijn vertrek bij KWF laat ik 20 jaar later kanker opnieuw achter me. Ik voel dit is een touchpoint. Het is nu tijd om andere wegen te verkennen. Ik ben iedereen die op mijn pad kwam ontzettend dankbaar. Deze periode droeg bij aan mijn reis naar levensgeluk om dichterbij mijzelf komen. 

Ik ga leuke dingen doen, op avontuur, reizen, nieuwe dingen leren en veel inspirerende mensen ontmoeten. Een reis naar creativiteit en een vitaal leven. Ik leer reizen met m’n hart als kompas. 

 


Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Razendsnel met de trein naar Galicië

De hogesnelheidstrein vanaf Alicante rijdt tegenwoordig helemaal door naar Vigo Galicië met een overstap in Madrid. Tot Madrid reis ik met OuiGo en daarna met Renfe. Ik heb een ticket geboekt naar Ourense en stap één station voor Vigo uit. Vanaf daar verken ik  met een huurauto de mooie omgeving met de rivieren Miño en Sil, de streken als Ribeiro, Ribeiro Sacra en de Rías Baixas.  Maar eerst meer over deze treinreis. Wat een heerlijke manier van reizen is dit. We steken dwars door Spanje, glijden door verschillende landschappen en de uitzichten inspireren me tot het maken van een paar tekeningen. De vlakken in het landschap hebben mooie kleuren, ze zijn als lappendekens. Als max snelheid zie ik op het scherm 297 km/u staan en daar merk je kijkend door het raam helemaal niets van. Het is genieten. De kleuren zijn aards: geel goud, roest bruin, taupe, terra, en groen. Het landschap is glooiend, de boompjes staan soms eenzaam te shinen of markeren het landschap met groene accente...
1 reactie
Meer lezen

Ontdek, proef en leef

Ik voel behoefte om weer op reis te gaan. Om nieuwe dingen te beleven. Als ik langere tijd op één plek ben, krijg ik het op mn heupen. Ik ben nieuwsgierig naar de rest van Spanje en wil het reizen met de trein hier ontdekken. Het ontdekken hoort bij mij, ik krijg energie van nieuwe dingen doen, van reizen door een landschap, ik zie graag plekken waar ik nog niet eerder geweest ben.  Vanaf oktober 2024 woon ik in Spanje aan de Costa Blanca en leef daar een heerlijk leven. In de winter padel ik veel en elke zondag maken we een mooie lange mooie hike in het achterland. Daar genieten we van de bergen, mooie uitzichten en na afloop eten en drinken we gezellig iets in één van de authentieke Spaanse dorpjes zoals Jalón, Alcalali of Lliber. We gaan graag naar de markt, als een echte foodie is de overdekte markt een feestje. Zo komen we graag in de Mercat van Javea en waren we afgelopen week in Mercat van Denia. Daar worden je smaakpapillen echt verrast. Er is een winkeltje/barretje waar de...
Een reactie posten
Meer lezen

SOLO Yolo

JULI 2025 Ik kreeg na m’n 50e een enorm verlangen om langer in het buitenland te zijn en solo te reizen. Dit gevoel werd aangewakkerd door corona. Corona heeft wel meer mensen doen beseffen wat ze nog willen in het leven. Het maakte me bewuster ‘als het nu kan, doe het!’ Sindsdien vind ik het heerlijk om voor een langere periode met de trein door Europa te reizen. Het liefst Solo.  Jaren ervoor ontdekte ik de hoge snelheidstrein Zon Thalys (tegenwoordig Eurostar) van Amsterdam naar Zuid-Frankrijk. Dat beviel me zo goed dat ik daarna bijna elk jaar de trein heb geboekt richting het zuiden. Het liefst reis ik naar een eindpunt, zonder plan en op de bonnefooi. Zoals mijn ouders vroeger ook deden, we stapten in de auto en onderweg keken we wel waar we sliepen. Het enige wat ik in m’n hoofd heb is een richting of regio. Ik hou van de onbekendere regio's, van de 'pure natuur' en de locale specialiteiten. Van bergen, water en uitkijkpunten. Van mooie wandelingen, leuke dorpjes en ...
Een reactie posten
Meer lezen