De kanskaart

Time flies when you’re having fun. Het is augustus 2022. Ik zit in de TGV en het is alweer ruim een jaar geleden dat ik gestopt ben met mijn baan na het trekken van de kanskaart. Wat is er veel gebeurd. Ik zoek in deze vakantie de stilte. Om patronen te doorbreken reis ik solo. Ik voel me vrij. Ik beslis in de trein om te beginnen met schrijven. Het blog stond almanakken klaar. Over de afgelopen maanden, mijn ontdekkingsreis, wat me raakt, opent, hoe ik leer te verbinden met m’n hart. Ik krijg eindelijk ruimte voor reflectie, ik schrijf over mijn nieuwe avonturen. Maar eerst even hoe het begon. 

De kanskaart

Na 9,5  jaar werkplezier bij KWF begon het onthechtingsproces. Ik nam afscheid van het warme bad, mooie onderzoeksprojecten, baanbrekende ontwikkelingen, bijzondere verhalen en ontmoetingen uit het veld en de bevlogen lieve en gezellige collega’s. Wat een waardevolle periode uit mijn leven.

In de Corona pandemie 😷 👩🏻‍💻 voelde ik me beperkt 🚫 en ontheemd. Ik kreeg vage fysieke klachten. Ik kwam met mijn waarden vrijheid, inspireren en verbinding in de knel. Toen ik vanuit de organisatie de kanskaart kreeg aangereikt, het verzoek wie met een regeling wilde vertrekken, dacht ik ‘Oh ja dit is mijn kans’. Ik kreeg direct het verlangen om voor een langere tijd op reis te gaan, te investeren in mezelf. Ik vertrok en begon mijn ontdekkingsreis. 

Ik ben ontzettende dankbaar voor mijn tijd bij KWF. Als jonge vrouw van 32 kreeg ik diagnose baarmoederhalskanker, met een marathon New York ✅  in de benen dacht ik dat cheffen we wel. Na de behandelingen, ging het met vallen en opstaan verder. Het leerproces van mezelf ontdekken, grenzen verleggen en aangeven was begonnen. 

Het is jaren geleden en ik merk dat ik door deze ervaringen ook groei. Ik blijf gretig leren over vitaliteit. Hoe ik intune, contact met mijn bron maak, rust en doorsjees, schakel tussen hoofd, hart en lijf. 

Dankbaarheid 🙏🏻 

Bij KWF leerde ik veel over emoties, dat kwetsbaar zijn mag. Ik kwam dichterbij m’n hart. Met mijn vertrek bij KWF laat ik 20 jaar later kanker opnieuw achter me. Ik voel dit is een touchpoint. Het is nu tijd om andere wegen te verkennen. Ik ben iedereen die op mijn pad kwam ontzettend dankbaar. Deze periode droeg bij aan mijn reis naar levensgeluk om dichterbij mijzelf komen. 

Ik ga leuke dingen doen, op avontuur, reizen, nieuwe dingen leren en veel inspirerende mensen ontmoeten. Een reis naar creativiteit en een vitaal leven. Ik leer reizen met m’n hart als kompas.