Doorgaan naar hoofdcontent

SOLO Yolo

JULI 2025

Ik kreeg na m’n 50e een enorm verlangen om langer in het buitenland te zijn en solo te reizen. Dit gevoel werd aangewakkerd door corona. Corona heeft wel meer mensen doen beseffen wat ze nog willen in het leven. Het maakte me bewuster ‘als het nu kan, doe het!’

Sindsdien vind ik het heerlijk om voor een langere periode met de trein door Europa te reizen. Het liefst Solo. 

Jaren ervoor ontdekte ik de hoge snelheidstrein Zon Thalys (tegenwoordig Eurostar) van Amsterdam naar Zuid-Frankrijk. Dat beviel me zo goed dat ik daarna bijna elk jaar de trein heb geboekt richting het zuiden. Het liefst reis ik naar een eindpunt, zonder plan en op de bonnefooi. Zoals mijn ouders vroeger ook deden, we stapten in de auto en onderweg keken we wel waar we sliepen. Het enige wat ik in m’n hoofd heb is een richting of regio. Ik hou van de onbekendere regio's, van de 'pure natuur' en de locale specialiteiten. Van bergen, water en uitkijkpunten. Van mooie wandelingen, leuke dorpjes en stadjes om mensen te ontmoeten. Ik reisde meerdere malen door Spanje, bezocht mooie wijngebieden, diverse locale marktjes, reed door de bergen van de Franse en Baskische Pyreneeën en dit jaar verken ik het Noordwesten van Spanje, de regio Galicië bekend van de Rias Baixas. 

De inspiratie en plannen ontstaan onderweg. Het liefst ga ik naar een gebied dat niet massaal bezocht wordt en waar ik zelf ook niet eerder geweest ben. Volgend jaar wil ik met de trein naar Italië, waar een gepensioneerde vriendin met haar camper rondreist. 

Wat maakt solo reizen zo leuk? 

Ja goeie vraag. Ik stel mezelf de vraag, waarom ik zo’n behoefte heb aan solo reizen. Ik heb altijd een boekje bij me voor tekeningen en wat gedachten. Ik schrijf nu deze steekwoorden op. ' Avontuur, vrijheid en nieuwe ontmoetingen'. 

Treinend van Bordeaux naar Parijs mijmer ik kijkend uit het raam verder over deze vraag. Buiten zie ik grote knalgele vlakken, zonnebloem velden kleuren het landschap op. Wow. 

Het licht, de kleuren. Ik voel me steeds meer verwant met de kunstenaars die in het verleden ook naar Zuid-Europa reisden. Voor mij is ‘solo’  reizen een avontuur, onverwachtse uitzichten en ontmoetingen en het is zeker niet eenzaam, want er zijn altijd mensen onderweg om mee te praten of iets te drinken en te eten. Het is ook een manier om dichtbij mezelf te komen, ik kan plotseling veranderen van plan, koers of gedachte. Mijn gevoel volgen om hier ineens rechtsaf te slaan, in het moment te leven, geheel vrij om m’n gevoel en hart te volgen!  


Mijn zelfvertrouwen groeit als ik alleen reis 

Ik luisterde van de week een podcast over Avontuurlijk leven en solo reizen. Daarin werd gezegd dat je zelfvertrouwen groeit als je alleen reist. Ja dacht ik toen, dat kan ik beamen. Alles wat ik tegenkom, misgaat, oplos en/of beslis, is immers van mij. Ook de minder leuke dingen. Het solo reizen is een groot avontuur. Het is afwisselend, verrassend, spannend, leuk, prikkelend en dat maakt heel blij! Soms ongezellig, maar daarom bezoek ik onderweg ook graag familie en vrienden. Ik reis bijvoorbeeld graag via een nichtje in de Bourgogne, of ik ga weleens op bezoek bij een goeie vriend in San Sebastián. 

Ik ben in 2022 halverwege in Valence uitgestapt om het Drôme dal te verkennen met rugzak en tentje. Het jaar daarna (2023) heb ik een langere reis gemaakt richting de Pyreneeën, met de trein vanuit Amsterdam naar Marseille. Van Marseille langs de kust met een treintje (blue route) langs de kust richting Arles en Carpentras. Vanuit Perpignan kun je notabene voor slechts € 1,00 met de trein de Pyreneeën in met de trein. Geweldig toch zo’n gesubsidieerd traject. De Pyreneeën Occidentaal verken je verder met een geel treintje - la route Jaune. Een treinreis in de openlucht met verschillende stops van 3 uur. Op het eindpunt kun je verder met de trein naar Toulouse of Barcelona.  

Het eindpunt van de Train Jaune is 
Latour-de-Carol-Enveitg. Deze historische 'gele trein' rijdt tussen Villefranche-de-Conflent en Latour-de-Carol, waarbij hij een hoogteverschil van ongeveer 1200 meter overbrugt tijdens de 63 km lange tocht door de Franse Pyreneeën. Vanaf het eindpunt in Latour-de-Carol kan je overstappen op treinen naar bijvoorbeeld Toulouse of Barcelona. 

In 2021 vertrok ik voor het eerst solo. Ik reisde twee maanden via vrienden vanuit Malaga langs de oostkust naar de Pyreneeën van oost naar west, langs NW Spanje omhoog en via Frankrijk terug naar Amsterdam. Dit jaar reis ik naar Galicië vanuit Spanje. Al dat reizen door Spanje is nu overigens een mooi onderdeel van mijn plan, omdat we vorige jaar voor langere tijd in Spanje zijn gaan wonen. 


Reacties

Populaire posts van deze blog

Razendsnel met de trein naar Galicië

De hogesnelheidstrein vanaf Alicante rijdt tegenwoordig helemaal door naar Vigo Galicië met een overstap in Madrid. Tot Madrid reis ik met OuiGo en daarna met Renfe. Ik heb een ticket geboekt naar Ourense en stap één station voor Vigo uit. Vanaf daar verken ik  met een huurauto de mooie omgeving met de rivieren Miño en Sil, de streken als Ribeiro, Ribeiro Sacra en de Rías Baixas.  Maar eerst meer over deze treinreis. Wat een heerlijke manier van reizen is dit. We steken dwars door Spanje, glijden door verschillende landschappen en de uitzichten inspireren me tot het maken van een paar tekeningen. De vlakken in het landschap hebben mooie kleuren, ze zijn als lappendekens. Als max snelheid zie ik op het scherm 297 km/u staan en daar merk je kijkend door het raam helemaal niets van. Het is genieten. De kleuren zijn aards: geel goud, roest bruin, taupe, terra, en groen. Het landschap is glooiend, de boompjes staan soms eenzaam te shinen of markeren het landschap met groene accente...

Ontdek, proef en leef

Ik voel behoefte om weer op reis te gaan. Om nieuwe dingen te beleven. Als ik langere tijd op één plek ben, krijg ik het op mn heupen. Ik ben nieuwsgierig naar de rest van Spanje en wil het reizen met de trein hier ontdekken. Het ontdekken hoort bij mij, ik krijg energie van nieuwe dingen doen, van reizen door een landschap, ik zie graag plekken waar ik nog niet eerder geweest ben.  Vanaf oktober 2024 woon ik in Spanje aan de Costa Blanca en leef daar een heerlijk leven. In de winter padel ik veel en elke zondag maken we een mooie lange mooie hike in het achterland. Daar genieten we van de bergen, mooie uitzichten en na afloop eten en drinken we gezellig iets in één van de authentieke Spaanse dorpjes zoals Jalón, Alcalali of Lliber. We gaan graag naar de markt, als een echte foodie is de overdekte markt een feestje. Zo komen we graag in de Mercat van Javea en waren we afgelopen week in Mercat van Denia. Daar worden je smaakpapillen echt verrast. Er is een winkeltje/barretje waar de...